رضا

 

 

 

 

  Aldo Rossi  »a poet who hap­pens to be an ar­chi­tect.«   

چند وقتی میخواستم در باره یکی از معماران بزرگ عصر آلدو روسی که تاثیر زیادی در من به عنوان دانشجوی معماری داشت صحبت کنم. اولین باری که طرحهاشو دیدم یه جوری به اون گره خوردم یه رابطه عاطفی برقرار شد و یه طوری همیشه در طرحهای زمان دانشجویم تحت تاثیر اون بودم. حالا که در اینجا به عنوان یک مهاجر که اصلا شرایط کارمعماری حداقل برای من فراهم نشده و دور نمای سختی هم داره  زندگی با خاطرات اون وقتها یه خورده راحتر میشه و خلاصه یه خورده با اون حال میکنی واحساس میکنی این همه وقت که برای معماری گذاشتی شایدم بی خود نبوده. آلدو در سال 1931در شهر میلان ایتالیا به دنیا میاد و  متاسفانه در سن 66 سالگی در سال 1997 بر اثر یک سانحه جانشو ازدست میده. ولی بی شک یکی از معماران تاثیر گذار در سالهای 1972-1988   بوده که دستاوردهاش در سه زمینه تئوری ترسیم و معماری در محافل آکادمیک مطرح و مورد استفاده قرار میگیره . در سال 1959 از دانشگاه پلی تکنیک میلان فارغ التحصیل شد.در سال 1965 عضو هییت علمی دانشکده معماری میلان – در سال 1976 هم به عضویت  دانشگاه ونیز در میاد. در کارنامه اش مقام استادی در زوریخ – اسپانیا و آمریکا وجایزه پریتزکر را هم داره. متاسفانه تصویر زیادی از کارهای ساخته شده اش  پیدا نکردم. ولی با نگاهی به اسکیس هاش میشه نگاه خاصش رو به معماری و نحوه تحلیلش پی برد. یادش گرامی

Advertisement